Javi reviewed El Nombre del Mundo Es Bosque by Ursula K. Le Guin
Una maravilla
5 stars
Este es uno esos libros que te cambian el cerebro. Realmente maravilloso.
English language
Published Dec. 26, 2015 by Orion Publishing Group, Limited.
Centuries in the future, Terrans have established a logging colony & military base named “New Tahiti” on a tree-covered planet whose small, green-furred, big-eyed inhabitants have a culture centered on lucid dreaming. Terran greed spirals around native innocence & wisdom, overturning the ancient society.
Humans have learned interstellar travel from the Hainish (the origin-planet of all humanoid races, including Athsheans). Various planets have been expanding independently, but during the novel it’s learned that the League of All Worlds has been formed. News arrives via an ansible, a new discovery. Previously they had been cut off, 27 light years from home.
The story occurs after The Dispossessed, where both the ansible & the League of Worlds are unrealised. Also well before Planet of Exile, where human settlers have learned to coexist. The 24th century has been suggested.
Terran colonists take over the planet locals call Athshe, meaning “forest,” rather than “dirt,” …
Centuries in the future, Terrans have established a logging colony & military base named “New Tahiti” on a tree-covered planet whose small, green-furred, big-eyed inhabitants have a culture centered on lucid dreaming. Terran greed spirals around native innocence & wisdom, overturning the ancient society.
Humans have learned interstellar travel from the Hainish (the origin-planet of all humanoid races, including Athsheans). Various planets have been expanding independently, but during the novel it’s learned that the League of All Worlds has been formed. News arrives via an ansible, a new discovery. Previously they had been cut off, 27 light years from home.
The story occurs after The Dispossessed, where both the ansible & the League of Worlds are unrealised. Also well before Planet of Exile, where human settlers have learned to coexist. The 24th century has been suggested.
Terran colonists take over the planet locals call Athshe, meaning “forest,” rather than “dirt,” like their home planet Terra. They follow the 19th century model of colonization: felling trees, planting farms, digging mines & enslaving indigenous peoples. The natives are unequipped to comprehend this. They’re a subsistence race who rely on the forests & have no cultural precedent for tyranny, slavery or war. The invaders take their land without resistance until one fatal act sets rebellion in motion & changes the people of both worlds forever.
Este es uno esos libros que te cambian el cerebro. Realmente maravilloso.
La novela de hoy es, desde mi punto de vista, una de las más lindas de esa autora.
En el planeta que los terrestres llaman Nueva Tahití, una raza inteligente con forma de pequeños monos verdes vive en armonía con la naturaleza. Llaman Athstia a su planeta, que en su lenguaje significa "bosque".
Los athstianos tienen una capacidad muy desarrollada de sueño lúcido, lo que les permite acceder de manera activa a su subconsciente. Esto los vuelve esencialmente honestos acerca de cómo ven el mundo, saben lo que sienten en lo más hondo, porque pueden verlo en su "mundo-sueño".
No comprenden a los terrestres, que viven una relación de explotación con el universo, y que los esclavizan.
Leímos "El nombre del mundo es bosque" en la edición número 39 de nuestro Club de #LecturaMastodontica
Okuduğum çeviri ya da "tarama" çok kötüydü. Bazı kısımları anlamakta zorlandım. Bu yüzden, bu kitabın hak ettiği kavrayışı ona sunamadım. Bu duruma üzülüyor olmam, bu kısacık eserin aslında ne kadar sevilesi olduğunun bir göstergesi olarak algılanabilir.
Bölümlerin zihninden yazıldığı kişiye göre kullanılan kavramların ve bakış tarzlarının değişmesi harika bir özellikti. Böylece herkesi anlama ve deliliğin şekillenişini hem içeriden hem de dışarıdan görme imkanı elde ettik.
Herhangi bir zorlanma anlatımda tıkanma yoktu bence. Belki, sadece belki, Ursula'nın endişe ettiği ettiği gibi, birazcık fazla bariz açıklamalar vardı içinde. Ama, haklı gerekçelerle.
İki malum karakterin arasındaki dostluğu her nedense aşkın bir türü olarak algıladım. Kadınların bu kadar "olmadığı" bir diyarda aşka dair elde edebileceğim tek şey buydu. Ve güzeldi.
Gerek kapanıştaki vurgusu, gerek süreci Ursula'nın klasik gerçekçiliğinden payını almış durumda (böyle bir kitaptan bahsederken "gerçekçilik" demem de ironik oldu. Sebebini okuyanlar anlar). Tao. Tao'yu her bir paragrafında görebilirsiniz.
En un planeta se desarrolla una historia de colonización y expolio muy parecida a las ocurridas en tantas islas y continentes a partir de 1492. Avaricia, destrucción, pero también una resistencia por parte de los nativos del planeta, una sociedad matriarcal en la que los sueños juegan un papel importantísimo.
Lectura entretenida, pero no me entusiasma, le veo demasiados fallos (¿tanto viaje a la velocidad de la luz y las mujeres sólo sirven para procrear? WTF, Ursula?) y parece una torpe novela de tesis.